مدیحه 1

بهار آمد و دارند کوه و صحرا ننگ

         ز نقش خامه ی مانی و نامه ی ارژنگ

چمن ز لاله ی رنگین بود چو بال تذرو

         زمین ز سبزه و نسرین بود چو پشت پلنگ

پدید رایت گل گشت چون زر از ته خاک

         علم کشید شقایق چو لعل از دل سنگ

گرفت عکه به کف دف، چکاو ، زد بربط

         نواخت فاخته قانون و ساخت بلبل چنگ

ز عشقِ سرو به گردن فکنده قمری،  طوق

        ز اشک بلبل، گل کرده عارض ، رنگ

ز سجع نغمه ی ساری است هر خطیبی گنگ

        ز رنگ لاله ی سوری است هر خرابی ، کنگ

چو شاخ مرجان بینی و چون دهان صدف

         ز لاله پنجه ی شیر و ز ژاله کام نهنگ

به سان مطرب بزم خدایگان، قمری

         ز شاخ سرو سهی برکشیده است آهنگ

محیط جود، محمد حسین خان که زنند

          ز بذل دست و دلش بحر و کان غریو و غرنگ

ز غیرت کف و از رشک طبع او باشد

         به چشمِ ابر  ،سرشک و به رویِ بحر آژنگ

نهاده حارث امرش به گاو و ماهی ، یوغ

         کشیده رایض حکمش به خنگ گردون، تنگ